غزل كوردي تازهاي از حبيبالله بخشوده
غزل كوردي تازهاي از حبيبالله بخشوده
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ئهر جوور پهرهستوو بۊه، یهێ جار سهفهر که
م هامه سهر عشق، تو هایه سهر ههر که
شهوگار تیهڵێگه، ده تهنگ قیل سیاتر
کهس نیهوگه براێ باوگ تو، خوهت، خوهت وه خهوهر که
دنیا وه ههناس خوهش سروهێ* دوه بووسان
تو سان کۊهێ قاف نيت، خوهت ده کهمهر که
ئهر سانه، وه سانی نهوسا تا بۊه چێشتێ
ئهێ ئایم ئمرووژ! وڵ عههد ههجهر که
تا کهێ چهمهری، بیل دهنگ ئهڵپهڕگهێ باێ
چیهم بیار ده ئێ شین وهێه، تهرک چهمهر که
چهترێ وه دهسم بۊ ک بواریت و نهواریت
یهێ ڕووژ بیا ئهێ ههڵهت مردگه تهر که
یهێ ڕووژ ئهڵا تا بوه گوڵ، باخ برهفتهو
شهوگار ده ئێ دهروهچ تاریکه وه دهر که
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
*سروه: نسیم
https://t.me/darwachdariche
