نقدها را بود آیا که عیاری گیرند ؟

در پاسخ به درخواست سایت بلوط مطلبی نوشتم تحت عنوان " شعرکردی رکود یا حرکت " که در آن دغدغه های خودم را در باره شعر و زبان کردی نوشتم که در همین وبلاگ و نشانی های زیر قابل دریافت است :

http://www.balout.ir/literature_kord/000084.php

http://ilamasu.blogfa.com/post-48.aspx

http://www.westluristan.com/articles/535.html

هفته نامه ی سیمره چاپ کوهدشت لرستان عین مطلبم را در نشریه و سایت خود چاپ کرد :

http://www.seymare.com/?m=138712

چاپ این مقاله در سیمره با واکنش عجیب شخصی به نام عیسی قائد رحمتی مواجه شد و مطلبی به عنوان نقد با ادبیاتی خاص در سایت زیر درج نمود :

http://www.loor.ir/News.asp?nid=1252&ln=fa

این جانب نیز در پاسخ به این مطلب جوابیه ای نوشتم که در نشانی های زیر قابل دسترسی است :

http://ghome-lor.blogfa.com/post-34.aspx

http://www.loor.ir/News.asp?nid=1270&ln=fa

http://www.seymare.com/?p=767

حال قضاوت را به عهده ی خوانندگان عزیز می گذارم .

یا لطیف

 بیانیه­ی هنرمندان و اهل قلم استان ایلام در حمایت از نامزدی مهندس میرحسین موسوی در انتخابات دهمین دوره­ی ریاست جمهوری

 ما ایرانیان به عنوان ملتی فرهنگ مدار ، هنرپرور ، و ادب دوست در طول تاریخ شناخته شده ایم  و این وجه غالب­ترین مشخصه­ی ملت ایران بوده است  . شالوده­ی فکر و فرهنگ و هنر ایرانی بر اساس دو عنصر اسلام و ملیت ایرانی استوار است . این دو عنصر توانسته هویت ملی – اسلامی ایرانیان را شکل

مثنوی غزلی از کیومرث مرادی

اشاره :

کردی رایج در دهلران و آبدانان و زرین آباد ، شاخه ای فرعی است از کردی جنوبی که ویژگی های خاص خود را دارد . این گویش آخرین مرز زبان کردی در جنوب نواحی کرد نشین ایران محسوب می شود . شاعران این حوزه از زبان کردی در سال های اخیر تلاش های فراوانی در راه احیا  و رونق این زبان مبذول داشته اند که کیومرث مرادی ، از آن جمله است . در زیر مثنوی - غزلی  از کیومرث مرادی تقدیم علاقه مندان می شود . کیومرث مرادی شاعری است که هم شعرفارسی را خیلی خوب می گوید و هم در شعر کردی تواناست . طبعش روان و ضمیرش زلال است . ممکن است خواننده در ابتدا علاوه بر غرابت زبانی  به واسطه ی تازگی طرح شعر ، مضامین نو ، استعاره  و تشیبهات تازه ای که در آن وجود دارد اندکی با مشکل مواجه شود لذا اندکی شکیبایی استفاده از شرح واژگان ، و خوانش دو یا چند باره ی شعر لازم است، آن وقت خواهد دید که با شعر لطیف و عمیقی روبه رو هستید.

 

لێوه مۆیه­که ، کافر مۆیه­که

 

زه­ړه­ێ  زخاڵ و پړووشه­ێ[1] ته­شم [2]

نه­ڤه[3] تو خوه­شاڵ  ، نه  ڤه  خوه­م  خوه­شم

 

نه هووشم  ڤه­رێ[4] چه­وه­ێل مه­سێ

نه له­رزێ دڵم  وه عشق  ِ  که­سێ