شعر کودکانه از سعید عبادتیان

اشاره : سعید عبادتیان از بزرگان شعر کردی جنوبی و برخاسته از گیلان غرب است . او در انواع شعر دستی هنرمندانه دارد . شعر زیر تجربه ی موفقی  است از او  در حوزه ی شعر کودکانه ی کردی .

 مه­لۊچگ

مه­لۊچگ  !   ئای  مه­لۊچگ

مه­لۊچگه­یل ِ    بۊچگ

 

خوه­شی  بکه­ن  زمسان چوو

رووژه­یل ِ   یه­خ    به­سان چوو

 

خوه­زه­و   دی نه­ۊنم   خوه­زه­و

نایدن  و نه­ۊنم  وه  چه­و

 

ئرمیسه­ێل(۱)   ِ  چه و ِدان

ده­نۊکه­یل  ِ (۲) که­ودان

 

جیک­جیکدان  وه   نزه­و

مردندان  وه  کزه­و

 

خوه­شی   بکه­ن     وه­هار    تێ

دنیاێ     نک   و  نه­وار    تێ

 

بچن    خوه­ش  وه هاڵدان

ئه­ڕا         شه­قه­ێ  باڵدان

 

منیش     ئه ­گه­ ر     خه­و    بۊنم

خوه­م    وه   دو  باڵه­و      بۊنم

 

له   دنیاێ    خوه­م   لا  گرم

له   جه­مدان   جا  گرم

توضیحات :

۱- اشک ها . ۲- منقار - نک

ماخد اصلی :http://www.balout.ir/literature_kord/000092.php

 

كليات و تعاريفي در باب زبان و گویش[1]

 

كليات و تعاريفي  در باب  زبان و  گویش[1]

 

دکتر ایران کلباسی –  دکترای زبان شناسی

1

 ‏  برای این­که تعریف دقیقی از زبان انسانی انجام بگیرد. من زبان را از سه نظر تعریف می‌کنم. زبان به معنی اعم آن، زبان از ‏نظر زبان‌شناسی و زبان از نظر گویش‌شناسی. زبان به معنی اعم آن هر نوع نشانه یا قراردادی است که پیامی را بین افراد یک ‏جامعه منتقل می‌کند، مثلا بوق اتومبیل، آژیر آمبولانس، چراغ راهنمایی، زنگ اخبار، تابلوی ورود ممنوع، تابلوی توقف ‏ممنوع و حرکات چشم و ابرو و سرو دست و غیره نوعی زبان است. زبان از نظر علم زبان‌شناسی شامل تعداد محدودی ‏قاعده آوایی، معنایی و دستوری است که همراه تعداد محدودی واژه می‌تواند بی‌نهایت جمله بسازد و این جمله‌ها از طریق ‏دستگاه گفتار آدمی تولید می‌شوند و واسطه ارتباط بین افراد می‌گردد، مثلا در زبان فارسی ما قواعدی داریم که جای فاعل، ‏مفعول و فعل در جمله کجاست، صفت

رێوار- شعر تازه¬ای از فرهاد شاهمرادیان

 

                    " رێوار "

 

هه­ێ خاڵوو رێوار[1] ، گێشتێ رێواریم

گێشتێ وه یه­ێ داخ ئازیه­ت باریم

 

مانگ و ئاساره  ، نیشته­جاو[2] رێوار

خڕ خوه­یم[3]  ئه­ڵ ده­ور  یه­ێ خوه­ر[4] نازار

 

ئه­گه­ر ده­لیاسه [5] ، ئه­گه­ر سارا[6] چیم

ئه­ر ژه  م ِ  پرسن  ئه­ڕا یه­ێ جا چیم

 

گێشتێ  ونجیمن[7] یه­ێ  ئاو  زڵاڵ

وه  کۊزه و کونه  ، وه جام  و قه­پاڵ[8]

 

رشن[9]  ده  نام ِ  ده­ڵیاێ بێ  بنێ

گڵاڵ ِ [10] پاک و لاو لێخنێ[11]

 

چ ِ  کووشته­ێ شمشاڵ ، چ ِ کووشته­ێ شمشێر

ژه  یه­ێ کیه­نی  خوه­ن هه­م ئاهوو هه­م شێر

 

کتاو  خوه­ن دۊنی ،  گیژه ده نوونێ [12]

شه­راو خوه­ر نووڕی ،  شێته ده شوونێ

 

هه­ر که  ویر دڵ ، فام ِ  سه­ر دێرێ

ماڵ  هه  یه­کێگه  ئه­ر  دو ده­ر دێرێ

 

پا  ده  زه­نجیریم ، سه­ر وه  داره­وه

گێشتێ  گیرووده ێ  زڵف ِ  یاره­وه

 

گێشتێ ره­وه­نی ماڵ ِ  دووسیمن

گێشتێ  ته­واف­چی   خاڵ ِ  دووسیمن

 

په­ڕ ِ  یه­ێ  دامان گرتیمه  وه   ده­س

چ ِ  شێخ  و چ ِ  شا ، چ ِ  ویرا  چ ِ مه س

 

شه و تا سوو بۊشیم  هه ر سوو تا  شه­وار

دووس و دووس و دووس ، یار و یار و

---

[1] - رونده ، مهاجر

[2] - ساکن

[3] - می چرخیم

[4] - خورشید

[5] - دریا

[6] - صحرا

[7] - عمل آب ریختن از چشمه و رود و نظایر آن به مشک و ظروف دیگر

[8] - کف دست

[9] - می ریزند

[10] - رودخانه

[11] - گل آلود

[12] - نشانی